Aruba — kaart en feiten

Over Aruba

Aruba is een autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden, gelegen in de zuidelijke Caribische Zee, ongeveer 29 kilometer ten noorden van het Venezolaanse schiereiland Paraguaná. De bevolking telt circa 110.000 mensen en de hoofdstad is Oranjestad. Aruba verwierf in 1986 de Status Aparte, waarmee het zich onderscheidde van de voormalige Nederlandse Antillen. Het land heeft een eigen parlement, regering en rechtsstelsel, en gebruikt de Arubaanse florin als munteenheid. De officiële talen zijn Nederlands en Papiamento, een creoolse taal die op de ABC-eilanden wijd verbreid is. De economie is sterk afhankelijk van toerisme, dat het overgrote deel van het bbp en de werkgelegenheid vormt. Het eiland staat bekend om zijn witte zandstranden, de betrouwbare passaatwinden en een droog, zonnig klimaat. Aardolieraffinage en offshore financiële dienstverlening dragen eveneens bij aan de economie van het eiland.

Geografie en landschap

Aruba is een klein, vlak eiland van ongeveer 180 vierkante kilometer, gelegen buiten de Caribische orkaangordel, wat bijdraagt aan zijn populariteit als toeristische bestemming. Het terrein is grotendeels vlak tot zachtjes golvend, met de ruige Hooiberg van 165 meter in het binnenland en het Nationaal Park Arikok dat het noordoostelijke landschap van woestijnstruikgewas, cactussen, divi-divibomen en rotsformaties bewaart. Het eiland is droog en ontvangt minder dan 500 millimeter neerslag per jaar. De passaatwinden waaien bijna constant vanuit het noordoosten en buigen de iconische divi-divibomen permanent naar het zuidwesten. De kustlijn varieert van de kalme, turkooizen wateren van Palm Beach en Eagle Beach in het westen tot de winderige, rotsachtige kusten in het noorden en oosten. Er zijn geen rivieren op het eiland. Het omringende water is helder en ondersteunt koraalriffen en diverse zeefauna.

Geschiedenis

Het eiland werd oorspronkelijk bewoond door de Caquetio, een volk verwant aan de Arawak, dat er enkele duizenden jaren geleden neerstreek. Spaanse ontdekkingsreizigers arriveerden in 1499 en brachten de inheemse bevolking grotendeels naar Hispaniola als arbeidskrachten. De West-Indische Compagnie nam Aruba in 1636 in, en het eiland is sindsdien vrijwel voortdurend onder Nederlandse soevereiniteit gebleven. In de koloniale periode diende het vooral als vee-eiland. In de twintigste eeuw transformeerde de ontdekking van olie voor de Venezolaanse kust de Arubaanse economie, toen de Lago Oil and Transport Company in de jaren 1920 een grote raffinaderij vestigde nabij San Nicolas. Na de sluiting van de raffinaderij in 1985 werd toerisme de dominante sector. In 1986 scheidde Aruba zich af van de Nederlandse Antillen om een autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden te worden, een status die het heden ten dage behoudt.