Nauru — kaart en feiten

#### Over Nauru Nauru is een kleine eilandstaat in de centrale Stille Oceaan en heeft de bijzondere positie van 's werelds kleinste republiek en het derde kleinste land qua oppervlakte. Met een landoppervlak van slechts 21 vierkante kilometer ligt het eiland circa 42 kilometer ten zuiden van de evenaar, tussen de Marshalleilanden en de Salomonseilanden. De bevolking telt ongeveer 10.000 mensen, waardoor het tot de dunst bevolkte landen ter wereld behoort. Nauru was ooit een van de rijkste landen ter wereld per hoofd van de bevolking, een positie die bijna volledig was gebaseerd op uitgebreide fosfaatafzettingen gevormd uit eeuwenoud zeevogelguano. Die rijkdom werd echter grotendeels uitgeput en slecht beheerd over meerdere decennia. Vandaag de dag staat het land voor ernstige economische uitdagingen, aanzienlijke milieuschade als gevolg van mijnbouw, en hoge percentages van obesitas en diabetes. Nauru heeft ook offshore immigratiedetentiecentra voor Australië beheerd, wat een belangrijke inkomstenbron heeft gevormd.

#### Geografie en landschap Nauru is een verhoogd koraaleiland dat bovenop een oud vulkanisch zeeberg in de zuidwestelijke Stille Oceaan ligt. Het terrein bestaat uit een smalle vruchtbare kuststrook die een centraal plateau omringt, lokaal bekend als Topside, dat tot ongeveer 65 meter boven zeeniveau stijgt. Dit plateau was ooit bedekt met dichte fosfaatafzettingen maar is uitgebreid afgebouwd, waardoor een kaal, grillig landschap van kalksteenpinakels is achtergebleven. De kustlijn heeft koraalriffen en een smalle randlagune, waarbij Anibare Bay aan de oostkust het meest beschutte water van het eiland biedt. Zoetwaterbronnen zijn uiterst schaars, waarbij de Buada-lagune in het binnenland het enige natuurlijke zoet tot brak waterlichaam is. Het eiland heeft geen rivieren of beken. Het klimaat is tropisch, met een moessonseizoen van november tot februari, hoewel de neerslag onregelmatig is en het eiland gevoelig is voor periodieke droogte.

#### Geschiedenis Nauru werd ongeveer 3.000 jaar geleden voor het eerst bewoond door Micronesische en Polynesische volkeren. Het eiland werd in 1798 aangetroffen door Europese ontdekkingsreizigers toen de Britse kapitein John Fearn voorbijkwam en het Pleasant Island noemde. Duitsland annexeerde Nauru in 1888 en voegde het toe aan het Duits-Marshalleiland Protectoraat. Fosfaat werd ontdekt in 1900 en commerciële mijnbouw begon in 1906, waardoor de economie en ecologie van het eiland ingrijpend veranderden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bezetten Japanse troepen Nauru van 1942 tot 1945 en deporteerden bijna de helft van de bevolking met geweld naar Truk als dwangarbeiders. Na de oorlog beheerde Australië het eiland onder een VN-trustschap totdat Nauru op 31 januari 1968 onafhankelijk werd. Fosfaatinkomsten genereerden buitengewone rijkdom in de jaren zeventig en tachtig, maar slechte investeringsbeslissingen en dalende voorraden leidden tot een economische ineenstorting begin jaren 2000.