Vanuatu — kaart en feiten

Over Vanuatu

Vanuatu is een archipelstaat in de zuidwestelijke Stille Oceaan, gelegen ongeveer 1.750 kilometer ten oosten van noordelijk Australië en 500 kilometer ten noordoosten van Nieuw-Caledonië. De hoofdstad is Port Vila op het eiland Efate, en het land telt ongeveer 330.000 inwoners. Vanuatu werd op 30 juli 1980 onafhankelijk na gezamenlijk te zijn bestuurd als de Nieuwe Hebriden door Groot-Brittannië en Frankrijk in een ongebruikelijke regeling die bekend staat als een condominium. Het land is een parlementaire republiek. Vanuatu is een van de meest taalkundig diverse landen ter wereld, met meer dan 100 lokale talen naast de drie officiële talen: Bislama, Engels en Frans. De economie is afhankelijk van landbouw, visserij, toerisme en offshorefinanciële diensten. Het land is zeer kwetsbaar voor natuurrampen, waaronder cyclonen, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en tsunami's.

Geografie en landschap

Vanuatu bestaat uit ongeveer 80 eilanden die zich over 1.300 kilometer van noord naar zuid uitstrekken, waarvan er ongeveer 65 bewoond zijn. De eilanden zijn overwegend bergachtig, van vulkanische oorsprong en dicht bebost. Verschillende actieve vulkanen behoren tot de meest kenmerkende elementen van Vanuatu, waaronder Yasur op Tanna, een van de meest toegankelijke actieve vulkanen ter wereld, en de Ambrym-caldera. Efate heeft een relatief vlakke kuststrook met een heuvelachtig binnenland. Espiritu Santo is het grootste eiland met ruig kalksteinterrein en zoetwater blauwe gaten. De eilanden worden omringd door koraalriffen. Het klimaat is tropisch en varieert van noord naar zuid. Cyclonen zijn een regelmatig seizoensgevaar.

Geschiedenis

De eilanden van Vanuatu zijn al ongeveer 3.000 jaar bewoond door Melanesische volken. Europees contact begon met de Portugese zeevaarder Pedro Fernandes de Queirós in 1606. James Cook bracht de eilanden in kaart in 1774 en noemde ze de Nieuwe Hebriden. In de negentiende eeuw trokken de eilanden sandelhouthandelaren, arbeidsrecruiters betrokken bij de blackbirding-handel, en christelijke zendelingen aan. De concurrerende belangen van Groot-Brittannië en Frankrijk leidden tot de oprichting van het Anglo-Franse Condominium in 1906, een duaal koloniaal bestuur. De onafhankelijkheidsbeweging won aan kracht in de jaren zeventig, wat leidde tot onafhankelijkheid in 1980 na een korte opstand op Espiritu Santo, bekend als de Kokosnootoorlog. Sindsdien heeft het land frequent wisselende regeringen gekend.