Madagascar — kaart en feiten

Over Madagaskar

Madagaskar is een eilandstaat in de Indische Oceaan, op ongeveer 400 kilometer van de oostkust van Mozambique. Met een bevolking van ongeveer 29 miljoen is het het vierde grootste eiland ter wereld en een van de meest biodiverse plekken op Aarde. De hoofdstad en grootste stad is Antananarivo, gelegen in de centrale hooglanden. Malagassisch en Frans zijn de officiële talen, wat de pre-koloniale Austronesische erfenis en de Franse koloniale periode weerspiegelt. Madagaskar verkreeg onafhankelijkheid van Frankrijk op 26 juni 1960 en heeft sindsdien herhaalde politieke crisissen doorgemaakt. Het land behoort tot de armste ter wereld, waarbij de meeste bevolking in de subsistentielandbouw werkzaam is. Vanille, kruidnagelen en zeevruchten zijn belangrijke exportproducten. Ondanks enorme natuurlijke rijkdom — ongeveer 90 procent van de fauna is nergens anders op Aarde te vinden — vormen ontbossing en armoede ernstige langetermijnuitdagingen.

Geografie en landschap

Madagaskar strekt zich ongeveer 1.600 kilometer uit van noord naar zuid en is tot 600 kilometer breed, met een oppervlakte van ongeveer 587.000 vierkante kilometer. Een centrale ruggengraat van hooglanden loopt over de lengte van het eiland, met het Tsaratanana-massief in het noorden dat 2.876 meter bereikt bij Maromokotro, de hoogste top van het land. De oostkust daalt steil naar de Indische Oceaan door dicht regenwoud, terwijl de westkust brede vlakten, kalksteenkarstformaties bekend als tsingy en droog loofwoud omvat. Het zuiden is droog en gaat over in een doornige woestijn. Belangrijke rivieren zijn de Betsiboka, Tsiribihina en Mangoky. Het klimaat in de centrale hooglanden is gematigd, terwijl de kusten tropisch zijn en blootgesteld zijn aan cyclonen tussen november en april. Het Mozambiquekanaal scheidt Madagaskar van het Afrikaanse vasteland.

Geschiedenis

Madagaskar was onbewoond totdat Austronesische zeevaarders uit Borneo tussen 350 v.Chr. en 550 na Chr. arriveerden, waardoor de Malagassische mensen een van de meest opmerkelijke migratieverhalen in de menselijke geschiedenis vormen. Arabische handelaren vestigden contact langs de noordelijke en westelijke kusten vanaf de 9de eeuw. Europees contact begon toen de Portugese ontdekkingsreiziger Diogo Dias het eiland in 1500 zag. In de 19de eeuw verenigde het Merina-koninkrijk onder koning Andrianampoinimerina een groot deel van het eiland. Frankrijk verklaarde een protectoraat in 1882 en koloniseerde het eiland volledig in 1896. Een opstand in 1947 werd bruut neergeslagen door Franse troepen. Onafhankelijkheid volgde in 1960. Socialistische experimenten onder Didier Ratsiraka volgden vanaf 1975. Democratische hervormingen begonnen in de jaren negentig, maar politieke instabiliteit heeft zich tot in de 21ste eeuw voortgezet.