Mongolië — kaart en feiten

Over Mongolië

Mongolië is een landlocked land in Oost- en Centraal-Azië, omgeven door Rusland in het noorden en China in het zuiden, oosten en westen. De hoofdstad en grootste stad is Ulaanbaatar, waar ongeveer de helft van de totale bevolking van circa 3,4 miljoen mensen woont. Mongolië is ingericht als een semi-presidentiële republiek, met een gekozen president en een eenkamerparlament dat de Staatsgroot Khural wordt genoemd. Het land beslaat een oppervlakte van meer dan 1,5 miljoen vierkante kilometer, waarmee het de op één na grootste landlocked natie ter wereld is. De economie is sterk afhankelijk van de mijnbouw, met name kolen, koper en goud; de Oyu Tolgoi-mijn behoort tot de grootste koper- en goudmijnen ter wereld. Veeteelt blijft cultureel belangrijk, en de traditionele nomadische levensstijl blijft voortbestaan voor een aanzienlijk deel van de plattelandsbevolking. De Mongoolse tugrik is de nationale munteenheid. Mongolië onderhoudt een "derde buur"-beleid als aanvulling op relaties met Rusland en China.

Geografie en landschap

Het landschap van Mongolië is buitengewoon gevarieerd, van de koude woestijn van de Gobi in het zuiden tot de uitgestrekte steppegraslanden in het centrum en oosten van het land. De Gobiwoestijn, gedeeld met Noord-China, is een van de grootste woestijngebieden ter wereld en staat bekend om zijn extreme temperatuurschommelingen. Het westen en noorden zijn bergachtig; het Altaigebergte strekt zich uit door het westen naar aangrenzend China en Rusland, met de Khüiten-top op 4.374 meter als hoogste punt van Mongolië. De Khangai- en Khentii-gebergten bepalen de centrale en noordoostelijke hooglanden. De belangrijkste rivieren zijn de Selenge, die naar het noorden afwatert naar het Russische Baikalmeer, en de Orkhon. Talrijke hooggelegen meren bevinden zich in het westen, waaronder het Uvs Nuur en het Khovsgol Nuur. Het klimaat is uitgesproken continentaal, met lange, bitterkoude winters en korte, warme zomers. Mongolië kent het fenomeen dzud, een ernstige winter na een zomerse droogte die verwoestend is voor de veestapel.

Geschiedenis

Menselijke bewoning in het huidige Mongolië gaat tienduizenden jaren terug. De regio was de thuisbasis van diverse nomadische confederaties, waaronder de Xiongnu, wier confrontaties met Han-China vanaf de derde eeuw voor Christus beide beschavingen beïnvloedden. De Göktürken en het Oeigoerse Khaganaat regeerden ook over de steppen voordat Genghis Khan opstond. In 1206 verenigde Temüjin de Mongoolse stammen en werd hij uitgeroepen tot Genghis Khan, waarmee hij het Mongoolse Rijk stichtte. Dit rijk werd het grootste aaneengesloten landimperium in de geschiedenis, dat zich uitstrekte van de Stille Oceaan tot Oost-Europa. Nadat het rijk uiteenviel, kwam Mongolië onder Manchu Qing-dynastiek gezag in de zeventiende eeuw. Na de Chinese Revolutie van 1911 verklaarde Mongolië de onafhankelijkheid, en in 1924 werd de Mongoolse Volksrepubliek opgericht als Sovjet-satellietstaat. Democratische hervormingen in 1990 maakten een einde aan de communistische heerschappij, en een nieuwe grondwet in 1992 vestigde het huidige democratische systeem.