Kirgizstan — kaart en feiten

Over Kirgizië

Kirgizië is een niet aan zee grenzende republiek in Centraal-Azië met een bevolking van ongeveer 7 miljoen mensen. Bisjkek is de hoofdstad en grootste stad. Het land is een presidentiële republiek, hoewel het sinds de onafhankelijkheid aanzienlijke politieke onrust heeft meegemaakt, waaronder drie revoluties in 2005, 2010 en 2020 waarbij telkens de zittende president werd afgezet. Sadyr Dzjaparov is president sinds 2021. De economie is klein en blijft sterk afhankelijk van goudmijnbouw, landbouw en overmakingen van Kirgizische burgers die in het buitenland werken, voornamelijk in Rusland. De Kumtor-goudmijn is een van de grootste bijdragers aan de nationale economie. Kirgizië behoort tot de armere landen in de post-Sovjet ruimte. Kirgizisch en Russisch zijn beide officiële talen. Het land is lid van de Euraziatische Economische Unie. De islam is de overheersende godsdienst.

Geografie en landschap

Kirgizië is een van de meest bergachtige landen ter wereld, met meer dan 90 procent van het grondgebied boven de 1.500 meter. Het land ligt in het hart van het Tiansjan-gebergtesysteem. De hoogste top, Dzhengish Chokusu (vroeger Pikovaya Pobedy), bereikt 7.439 meter op de grens met China. De Ferganavallei in het zuidwesten, gedeeld met Oezbekistan en Tadzjikistan, is het dichtstbevolkte en meest landbouwkundig productieve gebied. Issyk-Koel, een van de grootste alpiene meren ter wereld, ligt in het noordoosten op circa 1.607 meter hoogte en bevriest niet ondanks zijn hoogte, een fenomeen gerelateerd aan zijn diepte en lichte saliniteit. De Naryn, een belangrijke zijrivier van de Syr Darja, stroomt door het land. Het klimaat varieert sterk met de hoogte, van continentaal semi-aride in de valleien tot alpin en subarctisch op grote hoogte.

Geschiedenis

Het grondgebied van het huidige Kirgizië is bewoond geweest sinds de oudheid. De Kirgizische bevolking is een Turkse bevolking wiens historisch thuisland in de regio van de Jenisej-rivier in Siberië wordt beschouwd; zij migreerden geleidelijk naar het zuiden over eeuwen en bereikten de Tiansjan omstreeks de vijftiende tot zestiende eeuw. Het Manas-epos, een monumentale orale literaire traditie die wordt beschouwd als het langste epos ter wereld, is centraal in de Kirgizische culturele identiteit. De regio werd achtereenvolgens gedomineerd door het Mongoolse Rijk, het Chagatai-kanaat en het Kokand-kanaat voordat Russische imperiale strijdkrachten het gebied veroverden tussen de jaren 1850 en 1870. Na aanzienlijk verzet werd de Sovjet-macht gevestigd. De Kirgizische Socialistische Sovjetrepubliek werd in 1936 opgericht. Kirgizië verklaarde op 31 augustus 1991 de onafhankelijkheid.