Samoa — kaart en feiten

Over Samoa

Samoa is een onafhankelijke eilandstaat in de centrale Zuid-Stille Oceaan, bestaande uit twee hoofdeilanden, Upolu en Savai'i, en enkele kleinere eilanden. De hoofdstad is Apia, gelegen aan de noordkust van Upolu, en het land telt ongeveer 220.000 inwoners. Samoa werd op 1 januari 1962 onafhankelijk van Nieuw-Zeeland en was daarmee de eerste Pacifische eilandstaat die in de twintigste eeuw onafhankelijkheid verwierf. Het land is een constitutionele monarchie met een parlementair stelsel. De Samoaanse cultuur wordt sterk bepaald door het begrip fa'asamoa, de traditionele Samoaanse levenswijze die gemeenschap, familie en respect voor ouderen benadrukt. De economie steunt op overmakingen van in het buitenland wonende Samoanen, toerisme, landbouw en visserij. Het land staat ook internationaal bekend om zijn rugbytraditie en levendige uitvoerende kunsten.

Geografie en landschap

De twee hoofdeilanden van Samoa, Upolu en Savai'i, zijn van vulkanische oorsprong. Savai'i is het grootst van de twee en een van de grootste Polynesische eilanden buiten Nieuw-Zeeland en Hawaï, met schildvulkanen en uitgestrekte lavagebieden uit de vroege twintigste eeuw. Upolu is kleiner maar dichter bevolkt en herbergt de hoofdstad Apia. Het binnenland van beide eilanden is bergachtig en bedekt met tropisch regenwoud. De hoogste top is de Mount Silisili op Savai'i op 1.858 meter. Kustgebieden kenmerken zich door witte zandstranden, koraalriffen en lagunes. Het klimaat is tropisch, warm gedurende het hele jaar, met een regenseizoen van november tot april. Samoa ligt in de cycloonzone en ervaart periodieke tropische stormen. Zoetwaterstromen dalen af van de beboste hooglanden naar de kust en ondersteunen gemeenschappen en diverse ecosystemen.

Geschiedenis

Samoa is al ongeveer 3.000 jaar bewoond, gekoloniseerd door Polynesische zeevaarders als onderdeel van de grote migraties door de Stille Oceaan. In de late negentiende eeuw werd Samoa een brandpunt van rivaliteit tussen Duitsland, de Verenigde Staten en Groot-Brittannië. De Drieledige Conventie van 1899 verdeelde de eilanden, waarbij Duitsland de westelijke eilanden kreeg en de VS de oostelijke eilanden, die Amerikaans Samoa werden. Duitsland bestuurde Westers Samoa tot de Eerste Wereldoorlog, toen Nieuw-Zeelandse troepen het gebied bezetten. Nieuw-Zeeland beheerde Samoa onder een Volkenbondsmandaat en later een VN-trustschap, totdat in 1962 onafhankelijkheid werd verleend. Het land heette Westers Samoa tot 1997, toen de naam formeel werd gewijzigd in Samoa.