Mauritius — kaart en feiten

Mauritius is een eilandnatie in de zuidwestelijke Indische Oceaan, gelegen ongeveer 2.000 kilometer voor de zuidoostkust van Afrika en 900 kilometer ten oosten van Madagaskar. Met een bevolking van ongeveer 1,3 miljoen is het een van de dichtstbevolkte landen van Afrika. De hoofdstad Port Louis is het financiële, commerciële en culturele hart van de natie. Mauritius wordt algemeen beschouwd als een van Afrika's meest stabiele en welvarende democratieën en scoort consequent hoog op indices voor bestuur, persvrijheid en economisch concurrentievermogen. De economie is opmerkelijk gediversifieerd voor een kleine eilandstaat, met financiële diensten, toerisme, textielproductie, informatietechnologie en visverwerking. De samenleving is rijkelijk multicultureel, bestaande uit gemeenschappen van Indiase, Creoolse, Chinese en Europese afkomst die in relatieve harmonie samenleven. Naast het Mauritiaans Creools zijn Engels en Frans officiële talen, en het land heeft een distinctief Frans-Brits koloniaal cultureel karakter.

Het hoofdeiland Mauritius beslaat ongeveer 1.865 vierkante kilometer en is van vulkanische oorsprong. Het landschap wordt gekenmerkt door een centraal plateau omringd door kustlaaglanden, met het hoogste punt Piton de la Petite Rivière Noire op 828 meter. Het binnenland wordt gedomineerd door suikerrietplantages. De kustlijn is omzoomd door koraalriffen die een lagune vormen met beschut water, populair voor watersporten en duiken. De buitenliggende eilandjes Rodrigues, Agaléga en de Cargados Carajos-ondiepe riffen maken ook deel uit van het Mauritiaanse grondgebied. Rodrigues, 560 kilometer naar het oosten, functioneert als een autonome regio met een eigen regionaal parlement. Het klimaat is tropisch en subtropisch, met een warme, vochtige zomer van november tot april en een koelere, drogere winter. Cyclonen treffen het eiland soms tussen januari en maart.

Mauritius was onbewoond toen Arabische zeelieden het voor het eerst noteerden in de 10e eeuw, en Portugese navigators bezochten het in het begin van de 16e eeuw. De Nederlanders stichtten de eerste permanente nederzetting in 1638, noemden het eiland naar prins Maurits van Nassau, en droegen bij aan de uitsterving van de dodo, de iconische loopvogel die rond 1693 verdween. Na het vertrek van de Nederlanders in 1710 claimde de Franse Oost-Indische Compagnie het eiland in 1715 als Île de France. Onder Frans bestuur ontwikkelde Port Louis zich tot een belangrijke haven. Groot-Brittannië veroverde het eiland in 1810 tijdens de Napoleontische oorlogen. Na de afschaffing van de slavernij in 1835 kwamen meer dan 450.000 contractarbeiders uit India aan, waarmee de bevolkingssamenstelling drastisch veranderde. Mauritius werd onafhankelijk op 12 maart 1968 en werd een republiek in 1992.