Saint Lucia — kaart en feiten

Over Saint Lucia

Saint Lucia is een klein eilandstaatje in de oostelijke Caraïbische Zee, deel uitmakend van de Kleine Antillen en meer specifiek de Bovenwindse eilanden. Het eiland ligt tussen Martinique in het noorden en Saint Vincent in het zuiden. De hoofdstad is Castries, tevens de belangrijkste haven en het commerciële centrum van het land, met circa 70.000 inwoners. De totale bevolking van het eiland bedraagt ongeveer 185.000. Saint Lucia is een onafhankelijke constitutionele monarchie, met de Britse monarch als staatshoofd vertegenwoordigd door een gouverneur-generaal, en een parlementair regeringssysteem. Het land werd onafhankelijk op 22 februari 1979 en is lid van CARICOM en het Gemenebest. De economie is sterk afhankelijk van toerisme, dat draait om het dramatische landschap, met name de Piton-bergen en de vulkanische warmwaterbronnen nabij Soufrière. Bananenteelt was historisch gezien belangrijk maar nam sterk af na het verlies van preferentiële handelsregelingen met de Europese Unie. Saint Lucia heeft twee Nobelprijswinnaars voortgebracht — econoom Arthur Lewis en dichter Derek Walcott — een opmerkelijke prestatie voor een land van deze omvang.

Geografie en landschap

Saint Lucia beslaat circa 616 vierkante kilometer, wat het een van de grotere Bovenwindse eilanden maakt. Het eiland is van vulkanische oorsprong en heeft een bergachtig, bebost binnenland. De twee Piton-bergen aan de zuidwestelijke kust — Gros Piton op 771 meter en Petit Piton op 743 meter — zijn de meest iconische landmerken van het eiland en vormen samen een UNESCO Werelderfgoedlocatie. Het vulkanisch complex Qualibou in het zuiden bevat een rijdend vulkaan, zwavelbronnen en kokende modderpools nabij de stad Soufrière. De Barre de l'Isle-rug loopt van noord naar zuid door het midden van het eiland en verdeelt het in de loefzijde en de lijzijde. De Atlantische kust aan de oostkant is ruw en door golven geteisterd, terwijl de Caribische kust aan de westkant rustiger is, met beschutte baaien en stranden. De valleien Cul de Sac en Roseau waren historisch belangrijk voor bananen- en suikercultuur. Regenwoud bedekt een groot deel van het hoogland, en het eiland ontvangt veel neerslag, vooral aan de loefzijde.

Geschiedenis

Saint Lucia werd oorspronkelijk bewoond door de Arowak, die later werden verdrongen door de Caribische volkeren. Europese vestiging bleek in de beginjaren moeilijk: Engelse en Franse kolonisten wisselden de controle over het eiland af gedurende de zeventiende en achttiende eeuw, wat het de bijnaam "Helena van de West-Indiën" opleverde. De Fransen stichtten omstreeks 1660 de eerste permanente Europese kolonie, en onder Frans bewind werd de plantage-economie ontwikkeld met behulp van tot slaaf gemaakte Afrikanen voor de productie van suiker, tabak en katoen. Het eiland wisselde veertien keer van hand tussen Frankrijk en Groot-Brittannië voordat het in 1814 definitief een Brits bezit werd onder het Verdrag van Parijs. Tot slaaf gemaakte mensen werden in 1834 vrijgesteld. Saint Lucia werd bestuurd als onderdeel van de Britse kolonie Windward Islands. Het eiland werd in 1967 een Geassocieerde Staat van het Verenigd Koninkrijk en verwierf volledige onafhankelijkheid op 22 februari 1979. Het politieke leven is gevormd door de afwisselende regeringen van de Saint Lucia Labour Party en de United Workers Party.