Djibouti — kaart en feiten

Over Djibouti

Djibouti is een klein Oost-Afrikaans land met een bevolking van ongeveer één miljoen mensen, gelegen op een strategisch cruciaal punt bij de ingang van de Rode Zee waar deze uitkomt op de Golf van Aden. De hoofdstad, eveneens Djibouti City genaamd, herbergt het overgrote deel van de bevolking en is het economische, politieke en culturele centrum van het land. De staatsvorm is een presidentiële republiek; Ismail Omar Guelleh is president sinds 1999. De economie wordt voornamelijk gedreven door de haven- en logistieke infrastructuur. Het land herbergt diverse buitenlandse militaire bases van onder meer Frankrijk, de Verenigde Staten, China, Japan en Italië, wat de uitzonderlijke strategische positie weerspiegelt. De Djibouti-Addis Abeba-spoorweg verbindt de hoofdstad met het Ethiopische achterland en verwerkt een aanzienlijk deel van de handel van het ingesloten Ethiopië. Somalisch en Afar zijn de meest gesproken talen, terwijl Frans en Arabisch de officiële talen zijn. De bevolking is overwegend moslim.

Geografie en landschap

Djibouti beslaat slechts 23.200 vierkante kilometer en is een van de kleinste landen van Afrika. Het grenst aan Eritrea in het noorden, Ethiopië in het westen en zuiden, en Somalië in het zuidoosten, met kustlijnen aan de Golf van Tadjoura in het noorden en de Golf van Aden in het oosten. Het landschap is hard en grotendeels droog, gekenmerkt door vulkanisch gesteente, zoutvlakten en woestijnvlakten. Het Asalmeer, gelegen in een vulkanische depressie in de Danakilregio, ligt op 155 meter beneden zeeniveau, het laagste punt van Afrika en een van de zoutste waterlichamen ter wereld. De Godabergen in het noorden bereiken hoogten boven de 1.700 meter en dragen relatief weelderige begroeiing. Het Day Forest Nationaal Park op het Godamassief beschermt een van de laatste resten jeneverbessenbos in de Hoorn van Afrika. Djibouti kent een uiterst heet en droog klimaat.

Geschiedenis

Het grondgebied van het huidige Djibouti is al millennia bewoond. De Afar- en Issa-Somalische volken worden geacht zich er enkele duizenden jaren geleden te hebben gevestigd. De kuststreek maakte deel uit van oude handelsnetwerken die het Arabisch Schiereiland, de Hoorn van Afrika en de Indische Oceaanwereld verbonden. Frankrijk vestigde in 1862 een kolenstation in Obock en breidde zijn invloed geleidelijk uit, en riep het gebied in 1967 uit tot het Frans Territorium van de Afars en Issas, na een eerdere periode als Frans Somaliland. Een referendum over onafhankelijkheid werd gehouden in mei 1977, en Djibouti werd onafhankelijk op 27 juni 1977 met Hassan Gouled Aptidon als eerste president. De vroege decennia werden gekenmerkt door etnische spanningen, die uitgroeiden tot een burgeroorlog van 1991 tot 2001. Sindsdien heeft Djibouti relatieve politieke stabiliteit bewaard terwijl het zijn ligging heeft benut om buitenlandse militaire aanwezigheid aan te trekken en zijn haveninfrastructuur te ontwikkelen.