Curacao — kaart en feiten

Over Curaçao

Curaçao is een autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden, gelegen in de zuidelijke Caribische Zee, ongeveer 65 kilometer ten noorden van de Venezolaanse kust. Het is het grootste van de ABC-eilanden en heeft een bevolking van circa 150.000 mensen. De hoofdstad en grootste stad is Willemstad, waarvan de historische binnenhaven met de kleurrijke Hollandse koloniale architectuur van de wijken Punda en Otrobanda een UNESCO Werelderfgoedsite is. Curaçao werd op 10 oktober 2010 een apart land binnen het Koninkrijk, toen de Nederlandse Antillen werd ontbonden. De officiële talen zijn Papiamentu, Nederlands en Engels. De economie is voornamelijk gebaseerd op toerisme, olieraffinering bij de Isla-raffinaderij, offshore financiële diensten en scheepsreparatie. Curaçao staat bekend om zijn levendige Afro-Caribische cultuur en de likeur Curaçao, gemaakt van de gedroogde schil van de laraha-citrusvrucht.

Geografie en landschap

Curaçao beslaat circa 444 vierkante kilometer en heeft een gevarieerd terrein van lage heuvels, kustrotsen en beschutte baaien. Het eiland is droog en ontvangt circa 550 millimeter neerslag per jaar. De noordoostkust is ruig en winderig, terwijl de zuidwestkust rustige, heldere baaien heeft die ideaal zijn voor zwemmen en duiken. Het hoogste punt is de Sint Christoffelberg op 372 meter, gelegen in Christoffelpark. Het kalksteenkarakter van het eiland creëert grotten, waaronder de beroemde Hato Caves. Koraalriffen omzomen een groot deel van de kustlijn en de wateren staan bekend om hun helderheid en mariene biodiversiteit. Mangroveslagunen, zoutpannen en brakwaterbassins bieden leefgebied voor trekvogels en flamingo's. Het divi-divi-boom en diverse cactussoorten kenmerken het droge binnenlandse landschap, dat het eiland zijn typische Caribische aridezone-karakter geeft.

Geschiedenis

Vóór het Europese contact werd Curaçao bewoond door de Caquetio, een Arawaakse groep. Spaanse ontdekkingsreizigers bereikten het eiland in 1499. De West-Indische Compagnie veroverde Curaçao in 1634 en ontwikkelde het tot een belangrijk handelscentrum en centrum van de slavenhandel. Willemstad groeide uit tot een van de drukste havens in de Atlantische wereld in de zeventiende en achttiende eeuw. De slavenhandel bracht een grote Afrikaanse bevolking wier nakomelingen de kern vormen van de moderne Curaçaose cultuur. Na de emancipatie in 1863 verschoof de economie naar raffinage en handel. Toen in het vroege twintigste eeuw olie werd ontdekt in Venezuela, bouwde Royal Dutch Shell in 1918 een grote raffinaderij op Curaçao. Het eiland maakte deel uit van de Nederlandse Antillen van 1954 tot 2010, toen het een afzonderlijk autonoom land werd binnen het Koninkrijk der Nederlanden.