Namibië — kaart en feiten

Over Namibië

Namibië is een dun bevolkt land in zuidwestelijk Afrika, dat grenst aan Zuid-Afrika in het zuiden, Botswana in het oosten, Zambia en Zimbabwe in het noordoosten via de smalle Caprivistrook, en Angola in het noorden. Met een bevolking van ongeveer 3 miljoen over een oppervlakte van 824.000 vierkante kilometer heeft het een van de laagste bevolkingsdichtheden ter wereld. De hoofdstad is Windhoek, en Engels is de officiële taal, hoewel Afrikaans, Duits en verschillende inheemse talen waaronder Oshiwambo wijd verspreid worden gesproken. Namibië verkreeg onafhankelijkheid van de Zuid-Afrikaanse administratie op 21 maart 1990 na decennia van gewapende strijd door de Zuid-West-Afrika Volksorganisatie (SWAPO). De economie is gebaseerd op mijnbouw — met name diamanten, uranium, goud en zink — maar ook op toerisme en visserij. Namibië heeft een van de hoogste niveaus van inkomensongelijkheid ter wereld, een erfenis van de apartheidsera.

Geografie en landschap

Het landschap van Namibië wordt bepaald door twee grote woestijnen. De Namibwoestijn, waarvan het land zijn naam ontleent, loopt over de gehele lengte van de Atlantische kustlijn en is een van de oudste en droogste woestijnen op Aarde. Hoge oranje zandduinen kenmerken het gebied, met name rond Sossusvlei in het Namib-Naukluft Nationaal Park, waar duinen zoals Big Daddy meer dan 300 meter bereiken. De Kalahari-woestijn vormt de oostgrens. Tussen de twee woestijnen ligt een centraal plateau van gemiddeld 1.100 meter. De Oranjerivier vormt de zuidgrens met Zuid-Afrika. De Etosha Pan in het noorden is het hart van een van de grote wildreservaten van Afrika. De Fishriverskloof in het zuiden is de op één na grootste kloof ter wereld na de Grand Canyon. Het klimaat varieert van hyper-aride aan de kust tot semi-aride in het binnenland.

Geschiedenis

De San-mensen bewonen Namibië al tienduizenden jaren. Bantusprekende Ovambo- en Herero-volkeren kwamen aan vanuit het noorden vanaf de 14de eeuw. Duitsland verklaarde een protectoraat over Duits Zuidwest-Afrika in 1884. Tussen 1904 en 1908 voerde het Duitse koloniale bestuur de genocide uit op de Herero en Nama-volken, waarbij ongeveer 65.000–80.000 mensen werden gedood — de eerste genocide van de 20ste eeuw. Zuid-Afrikaanse troepen namen het gebied in 1915 in beslag. Zuid-Afrika verlengde vervolgens de apartheid illegaal naar het gebied ondanks VN-resoluties. SWAPO lanceerde zijn gewapende bevrijdingsstrijd in 1966. Na langdurige onderhandelingen werd onafhankelijkheid bereikt op 21 maart 1990. Duitsland erkende de genocide formeel in 2021. Sam Nujoma was de stichtende president.