Guinee — kaart en feiten

Over Guinee

Guinee is een West-Afrikaans land dat grenst aan Guinee-Bissau en Senegal in het noorden, Mali in het noordoosten, Ivoorkust in het oosten, Liberia en Sierra Leone in het zuiden en de Atlantische Oceaan in het westen. De hoofdstad en grootste stad is Conakry met circa vier miljoen inwoners, terwijl het totale bevolkingsaantal ca. 14 miljoen bedraagt. Guinee is overwegend islamitisch en etnisch divers, met de Fula, Mandinka, Susu en Kissi als belangrijkste groepen. Frans is de officiële taal. Het land bezit buitengewone minerale rijkdom: Guinee beschikt over ongeveer een derde van 's werelds bekende bauxietreserves, de grondstof voor aluminium, en heeft ook significante goud-, ijzererts- en diamantvoorraden. Ondanks deze rijkdommen behoort Guinee door decennia van wanbestuur en corruptie nog steeds tot de armste landen ter wereld. Na een staatsgreep in september 2021, waarbij president Alpha Condé werd afgezet, wordt het land bestuurd door een militaire junta.

Geografie en landschap

Guinee beslaat ongeveer 246.000 vierkante kilometer en omvat vier onderscheiden geografische zones. Beneden-Guinee, de kuststreek, bestaat uit een smalle Atlantische kuststrook met mangrovebossen, estuaria en de op het Kaloum-schiereiland gelegen hoofdstad Conakry. Het Fouta-Djallon-hoogland domineert het centrum van het land met hoogtes van meer dan 1.500 meter en vormt een van de belangrijkste watertorens van West-Afrika: de Niger, Gambia en Senegal ontspringen allemaal op dit plateau. Het hoogste punt, de Loura-berg, bereikt circa 1.538 meter. Boven-Guinee is een uitgestrekt savanneplateaugebied in het oosten, doorstroomd door de Boven-Niger. De Bosguinee-regio in het zuiden, grenzend aan Liberia en Ivoorkust, bestaat uit dicht tropisch woud en hoger reliëf, waaronder de Nimba-berg bij het driehoekspunt met Liberia en Ivoorkust, die op 1.752 meter het hoogste punt van Guinee vormt.

Geschiedenis

De geschiedenis van Guinee gaat terug tot de grote middeleeuwse rijken van de Sahel. Het Ghana-keizerrijk en later het Mali-keizerrijk domineerden delen van de regio, gevolgd door het Songhai-rijk in de vijftiende en zestiende eeuw. De Fula-jihad van de achttiende eeuw vestigde het Imamat van Foeta-Djalon, een machtige islamitische theocratie op het hoogland. Frankrijk drong halverwege de negentiende eeuw de regio binnen en het grondgebied werd opgenomen in Frans West-Afrika. Guinee viel op als de enige Franse sub-Saharaanse kolonie die "Nee" stemde bij het referendum van Charles de Gaulle in 1958 over een nieuwe Franse Unie, en koos voor onmiddellijke onafhankelijkheid onder Sékou Touré. Touré regeerde van 1958 tot zijn dood in 1984 en handhaafde een éénpartij socialistisch regime met politieke onderdrukking. Na zijn overlijden greep Lansana Conté de macht en regeerde tot 2008. Alpha Condé won in 2010 de eerste democratische verkiezingen, maar groeide steeds authoritairder en werd uiteindelijk in september 2021 afgezet.