Nicaragua — kaart en feiten

Over Nicaragua

Nicaragua is het grootste land in Midden-Amerika, gelegen tussen Honduras in het noorden en Costa Rica in het zuiden, met kusten aan zowel de Stille Oceaan als de Caribische Zee. De hoofdstad en grootste stad is Managua. Het land telt ongeveer 6,8 miljoen inwoners, hoewel de emigratie de afgelopen jaren sterk is toegenomen als gevolg van politieke repressie. Nicaragua is een republiek, momenteel bestuurd onder het autoritaire bewind van president Daniel Ortega, die in 2007 terugkeerde aan de macht na eerder het land te hebben geleid na de Sandinistische revolutie van 1979. De officiële taal is Spaans, en het land heeft een aanzienlijke mestizomeerderheid naast inheemse, Afro-Caribische en Europees-afstammende gemeenschappen. Nicaragua is een van de armste landen in het westelijk halfrond. De economie is gebaseerd op landbouw, waaronder de export van koffie, rundvlees, goud, suiker en pinda's, naast geldovermakingen die steeds belangrijker zijn geworden.

Geografie en landschap

De geografie van Nicaragua wordt gekenmerkt door opvallende contrasten. De laagvlakten aan de Pacifische kust in het westen worden gedomineerd door een keten van vulkanen, waaronder Momotombo en de actieve Masaya-vulkaan met zijn permanent open lavaleer. Het Managua-meer en het Nicaragua-meer, het laatste zijnde het grootste meer in Midden-Amerika, bevinden zich in de westelijke laagvlakte. Het centrale hoogland rijst tot meer dan 2.000 meter en is bedekt met wolkenwoud en koffieplantages. In contrast staat de oostelijke Caribische kust, bekend als de Muggenkust of Costa Caribe: een uitgestrekte, dunbevolkte laagvlakte van tropisch regenwoud, wetlands, rivieren en lagunen met een onderscheidende inheemse en Afro-Caribische cultuur. Nicaragua ligt in een actieve seismische en vulkanische zone, waardoor het kwetsbaar is voor aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en, langs de Caribische kust, Atlantische orkanen. De aardbeving in Managua in 1972 veroorzaakte catastrofale vernietiging.

Geschiedenis

De pre-Columbiaanse geschiedenis van Nicaragua omvat talrijke inheemse groepen, waaronder de Nicarao-mensen naar wie het land is vernoemd. Spaanse conquistadores kwamen aan in het begin van de 16e eeuw, en het gebied werd gekoloniseerd als onderdeel van het Kapitein-Generaalschap Guatemala. Onafhankelijkheid werd bereikt in 1821 als onderdeel van de Centraal-Amerikaanse Federatie, en Nicaragua werd in 1838 een volledig onafhankelijke republiek. De 19e en vroege 20e eeuw werden gekenmerkt door herhaalde Amerikaanse militaire interventies en de bezetting van 1912–1933, die werd weerstaan door de nationalistische guerrillaleider Augusto César Sandino. De Somoza-familiedictatorij domineerde het land van 1936 tot de Sandinistische Revolutie van 1979. De jaren tachtig werden bepaald door de door de VS gesteunde Contra-oorlog en een verwoestend burgerconflict. Na vredesakkoorden in 1990 begon een democratische transitie, maar de terugkeer van Ortega en zijn toenemend repressieve bewind heeft geleid tot een ernstige politieke en humanitaire crisis, waarbij massamigratie versnelde na de gewelddadige onderdrukking van protesten in 2018.