Ecuador — kaart en feiten

Over Ecuador

Ecuador is een land aan de noordwestkust van Zuid-Amerika, dat de evenaar doorsnijdt — waar het zijn naam aan ontleent. Het grenst aan Colombia in het noorden, Peru in het oosten en zuiden en de Stille Oceaan in het westen. De bevolking telt ongeveer 18 miljoen mensen. De hoofdstad is Quito, een UNESCO-werelderfgoedstad hoog in de Andes op circa 2.850 meter boven zeeniveau. De grootste stad qua inwonertal is Guayaquil, de voornaamste zeehaven aan de Pacifische kust. Ecuador is een presidentiële republiek. Het land behoort tot de grootste exporteurs van bananen en garnalen ter wereld; aardolie uit het Amazonebekken was van oudsher de voornaamste exportgrondstoffe. De Galápagoseilanden, een UNESCO-werelderfgoed op circa 900 kilometer van de kust, zijn zowel een iconisch natuurreservaat als een belangrijke motor voor hoogwaardig toerisme. Ecuador nam de Amerikaanse dollar aan als munt in 2000, na een ernstige bankencrisis en economische ineenstorting in de late jaren negentig.

Geografie en landschap

Ecuador is verdeeld in vier duidelijk onderscheiden regio's: de Costa (Pacifische kustlaagte), de Sierra (Andeshooglanden), de Oriente (Amazonebekken) en de Galápagoseilanden. De Andes lopen door het midden van het land in twee parallelle ketens — de Cordillera Occidental en de Cordillera Oriental — gescheiden door het Inter-Andijnse dal, ook wel de "Laan der Vulkanen" genoemd vanwege de opmerkelijke concentratie actieve en slapende vulkanen. Chimborazo (6.263 m) is de hoogste vulkaan en — gemeten vanuit het aardmiddelpunt — het verste punt van de aardkern op het aardoppervlak. Cotopaxi (5.897 m) is een van de hoogste actieve vulkanen ter wereld. Het Amazone-zijrivierenstelsel draint de oostelijke hellingen, met belangrijke rivieren zoals de Napo en de Pastaza. De Pacifische kust wordt gekenmerkt door mangrovebossen en tropisch woud. De Galápagoseilanden zijn vulkanisch van oorsprong en herbergen unieke endemische dieren die Charles Darwin inspireerden tot zijn evolutietheorie.

Geschiedenis

Het grondgebied van het huidige Ecuador was het thuisland van meerdere pre-Columbiaanse culturen, met name de Quitu-Cara en later de Cañari, voordat het Inca-rijk zich noordwaarts uitbreidde en de regio in de late vijftiende eeuw inlijfde onder Huayna Capac. De Inca-stad Tomebamba, nabij het huidige Cuenca, was een belangrijk bestuurscentrum. Spaanse conquistadors onder Sebastián de Belalcázar veroverden de regio in 1534 en stichtten Quito op de ruïnes van een Inca-nederzetting. Ecuador maakte deel uit van het Vicekoning-schap Peru en later van het Vicekoning-schap Nieuw-Granada. De onafhankelijkheidsbeweging won aan kracht na de Primer Grito de Independencia op 10 augustus 1809 in Quito — nu gevierd als nationale feestdag — en Ecuador bereikte volledige onafhankelijkheid na de Slag bij Pichincha op 24 mei 1822. Het sloot zich aan bij Simón Bolívars Gran Colombia en scheidde zich af als onafhankelijke republiek in 1830. De twintigste eeuw werd gekenmerkt door territoriale conflicten met Peru, afwisselend civiel en militair bestuur, en in recente decennia een linkse politieke heroriëntatie onder Rafael Correa (2007–2017).