Faeröer — kaart en feiten

Over de Faeröer

De Faeröer zijn een autonoom gebied van het Koninkrijk Denemarken, gelegen in de Noord-Atlantische Oceaan tussen Noorwegen, IJsland en de Britse Eilanden. De hoofdstad is Tórshavn, op het eiland Streymoy. De bevolking telt ongeveer 55.000 mensen. De Faeröer hebben uitgebreide zelfbesturing en beheren de meeste binnenlandse zaken, waaronder onderwijs, gezondheidszorg, belastingen en visserij, terwijl Denemarken verantwoordelijk blijft voor defensie, buitenlandse zaken en de munteenheid. De Deense kroon wordt gebruikt naast de lokaal uitgegeven Faeröerse kroon. Het Faeröers, een Noord-Germaanse taal afstammend van Oudnoors, is de officiële taal naast het Deens. De economie wordt gedomineerd door visserij en visverwerking, aangevuld met visteelt, met name zalmaquacultuur. De Faeröer stemden in 1973 tegen toetreding tot de Europese Gemeenschap en maken geen deel uit van de EU.

Geografie en landschap

De Faeröer bestaan uit 18 grote eilanden en talrijke kleinere scheren, met een totaal landoppervlak van ongeveer 1.399 vierkante kilometer. De eilanden worden gekenmerkt door dramatische landschappen van steile zeekliffen, hoge plateaus, diepe fjorden en nauwe dalen. Het terrein bestaat voornamelijk uit basalt, gevormd door vulkanische activiteit ongeveer 55 miljoen jaar geleden, met dunne bodems die ruw gras, heide en mos ondersteunen in plaats van bomen. De berg Slaettaratindur op Esvágoy is het hoogste punt met 882 meter. Er zijn geen bossen. Het klimaat is oceanisch, opmerkelijk mild voor de breedtegraad dankzij de Golfstroom, met koele zomers, milde winters en veel bewolking en neerslag. De eilanden zijn het thuis van grote zeevogelkolonies, waaronder papegaaiduikers, Jan van Genten en zeekoeten.

Geschiedenis

De Faeröer werden voor het eerst bewoond door Ierse monniken in de zesde en zevende eeuw, voordat Noormannen in de negende eeuw arriveerden. De eilanden kwamen onder Noorse soevereiniteit en vervolgens, toen Noorwegen en Denemarken een unie aangingen, onder Deens bestuur omstreeks 1380. De Reformatie bracht het lutheranisme in de zestiende eeuw. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de Faeröer bezet door Britse troepen na de Duitse bezetting van Denemarken in 1940. Na de oorlog produceerde een referendum in 1946 een kleine meerderheid voor onafhankelijkheid, maar dit werd niet uitgevoerd. De Faeröer verkregen in 1948 zelfbestuur en hebben sindsdien hun autonomie geleidelijk uitgebreid. Het Løgting, het parlement van de Faeröer in Tórshavn, is een van de oudste parlementaire instellingen ter wereld.