Marshalleilanden — kaart en feiten

#### Over Marshall-eilanden De Marshalleilanden zijn een soevereine eilandstaat gelegen in de centrale Stille Oceaan, deel uitmakend van de bredere Micronesische regio. Officieel bekend als de Republiek der Marshalleilanden, verkreeg het land in 1986 zijn onafhankelijkheid van het Amerikaanse bestuur via een Compact of Free Association dat tot op heden van kracht blijft. De natie bestaat uit ongeveer 1.225 eilanden en eilandjes verspreid over 29 atollen en vijf geïsoleerde eilanden. Met een bevolking van ongeveer 42.000 mensen fungeert de hoofdstad Majuro als politiek, economisch en cultureel centrum. Het Marshallese volk heeft deze eilanden duizenden jaren bewoond en verfijnde navigatietechnieken ontwikkeld waarbij gebruik werd gemaakt van golfpatronen en sterrenkaarten. Het land staat voor existentiële bedreigingen door stijgende zeespiegels als gevolg van klimaatverandering, waardoor het tot de meest kwetsbare landen ter wereld behoort.

#### Geografie en landschap De Marshalleilanden zijn verdeeld in twee parallelle atollketens: de Ratak- (Zonsopgang) keten in het oosten en de Ralik- (Zonsondergang) keten in het westen. Het totale landoppervlak bedraagt slechts ongeveer 181 vierkante kilometer, terwijl de eilanden verspreid liggen over ongeveer 1,9 miljoen vierkante kilometer oceaan. Geen enkel punt op een van de eilanden stijgt meer dan twee meter boven zeeniveau uit, waardoor de gehele natie uitzonderlijk vlak en laaggelegen is. De atollen bestaan uit koraalriffen die ondiepe lagunes van turkoois water omringen, met zandige eilandjes langs de rifkammen. Het grootste atol qua landoppervlak is Kwajalein, dat tevens de grootste lagune ter wereld herbergt. De warme, heldere wateren rondom de eilanden ondersteunen een rijke mariene biodiversiteit. Begroeiing bestaat voornamelijk uit kokospalmen, pandanusbomen en laag struikgewas.

#### Geschiedenis Archeologisch bewijs suggereert dat de Marshalleilanden al minstens 2.000 jaar bewoond zijn, waarbij migraties vanuit Zuidoost-Azië de oorspronkelijke Marshallese cultuur hebben gevormd. Spaanse ontdekkingsreizigers maakten in de zestiende eeuw vroeg Europees contact, waarna de Britse kapitein John Marshall in 1788 zijn naam aan de archipel gaf. Duitsland vestigde in 1885 een protectoraat over de eilanden en beheerde deze totdat Japan tijdens de Eerste Wereldoorlog de controle overnam. Het Japanse mandaat duurde voort tot de Tweede Wereldoorlog, toen Amerikaanse troepen de eilanden veroverden na hevige gevechten bij Kwajalein en Eniwetok in 1944. De Verenigde Staten gebruikten de Marshalleilanden vervolgens voor uitgebreid nucleair wapenonderzoek tussen 1946 en 1958, waarbij 67 tests zware radioactieve besmetting veroorzaakten, met name op de atollen Bikini en Rongelap. Ontheemde gemeenschappen blijven gerechtigheid en compensatie zoeken. In 1986 verwierf het land volledige onafhankelijkheid.